درد تولید...

بسم الله...

بنظرم دیگه وقتش شده ...

هر انسانی یه زمان باروری و تولید داره ...

زمانش رسیده این درخت میوه بده ...

دلم گرفته از اینکه زمان برای خیلی چیزها داره دیر میشه ...

درد میکشم ...

خدایا خودت مارو خلق کردی پرورش و تربیتمون دادی ؛ پامون وایستادی و لحظه به لحظه بهمون اضافه کردی ؛ روزیمون دادی ؛ از مهر و نعمت و برکتت متنعممون کردی ؛ هوش و ذکاوت و فهم و تدبیرو حالیمون کردی ؛ تو عمل بردیمون و قلق و نکاتشو یادمون دادی ؛ که فکر کنیم تدبر کنیم تامل کنیم بعد اندیشه و تدبیرمون تلاش و همت و برنامه ریزی کنیم و یه فرآورده به جا بگذاریم که رشدمون رو قشنگی و ظرافت و تمیزیه بیشتر بدی ... حالا به اینجا رسیدیم ...

آماده ایم... تا حالا نذاشتی چیزی مارو معطل کنه ...

از اینجا به بعدشم باخودتیم .. نذار خودمون خودمونو معطل کنیم ...

نذار شرمنده ی روی ماه شما و اهل بیت شیم ...

خدایا یه بغل پر از دلتنگی دارم ...

و کاش میشد هر لحظه در تو غرق بود ...صدات کرد و حرف زد و فریاد زد از دوری تو ..

خدایا شیرینی وصل رو به ما بده در خدمتی درست درمون ک لحظه به لحظه ش برای تو بیاد تو باشه ...

من از حساب اونطرف میترسم ...

از خودم میترسم .

خدایا منو تو تاریکی قبر تنها نذار ...

تو برزخ تنها نذار ...

تو قیامت هوامو داشته باش ...

خدایا تو خیلی خوب هوامونو داشتی ما شکرت نکردیم ... کجایی خدای من ...